موسسه فرهنگی آموزشی هفت آسمان پرسش Haft Aseman Porsesh Institute

با پرسش های جنسی کودکان چه باید کرد؟

 با پرسش های جنسی کودکان چه باید کرد؟
 پیش از هرچیز (چه خوشمان بیاید و چه خوشمان نیاید) باید بپذیریم که کودکان در مورد مسایل جنسی پرسش های مهمی از بزرگ ترهای خود دارند و باز چه خوشمان بیاید و چه خوشمان نیاید ما موظف هستیم کودکان را در پاسخ گویی به پرسش های شان کمک کنیم.


امیدوارم از خواندن جمله ی بالا وحشت زده نشده باشید. ممکن است با خودتان بیندیشید آیا باید همه چیز را به کودک گفت و آیا باید هرنوع اطلاعات را در اختیار کودک قرار داد؟
طبیعی است که پذیرفتن واقعیت فوق هرگز بدین معنی نیست که شما باید خیلی صریح همه اطلاعات را در اختیار کودک 4 ساله قرار دهید. بلکه مهم این است که بپذیریم برای کودک پرسشی به وجود آمده و ما باید پاسخگوی پرسش او باشیم.

اگر شما نسبت به هر نوع پرسش کودک بی توجه باشید دو رویکرد پیش می آید:

  • کودک با بی توجهی و یا سخت گیری شما یاد می گیرد که دیگر هیچ پرسشی از شما نکند. چرا که هیچ فایده ای ندارد و این منجر به بی انگیزه شدن کودک و در نهایت سرکوبی کنجکاوی او می شود.
  • و رویکرد دوم این است که کودک سعی می کند به شیوه ای که شما نفهمید جواب پرسش خود را پیدا کند. در این حالت خطر حوادث گوناگونی زندگی کودک را تهدید می کند.

پس بدین ترتیب منطق حکم می کند برای جلوگیری از سرکوبی کنجکاوی کودک و هر نوع خطر احتمالی، خود شما پاسخ گوی پرسش هایش باشید. حتی اگر این پرسش ها در مورد مسایل جنسی باشد.اما نکته مهم تر این است که ما تا چه حد برای کودک درباره یک پرسش پاسخ جمع آوری کنیم.

برای مثال ممکن است کودک از شما بپرسد که خورشید چیست؟ شما چقدر درباره خورشید توضیح می دهید؟ حتی اگر هم اطلاعات دقیق در زمینه واکنش های شیمیایی و اتمی در خورشید داشته باشید، آیا درباره آنها برای کودک توضیح می دهید؟ به عبارت دیگر آیا تمام جزییات دقیق علمی آن را بازگو میکنید؟ طبیعی است که ما اینگونه برخورد نمی کنیم.

وقتی کودک می پرسد:" بچه چگونه درست می شود؟" و " کودک چه طوری به دنیا می آید؟" و یا با نشان دادن آلت تناسلی خود و پرسشی درباره آن ما بی مقدمه وحشت زده می شویم. برای کودک هیچ فرقی بین پرسش ها نیست.او فقط درصدد رفع کنجکاوی خود است و هرگز تصوری را که شما درباره بسیاری از مسایل دارید، ندارد.

برای کودک 3 یا 4 ساله هیچ فرقی بین دماغ، دست و عضو جنسی او نیست. او هیچ برداشت غلط و یا درستی از هیچ یک از اندام بدنش ندارد و همان قدر که دوست دارد در مورد چشم و گوش و دماغ خود بداند، به همان اندازه نسبت به آلت تناسلی خود و یا جنس مخالف خود حساس است. نه بیش تر و نه کم تر. بدین ترتیب می توان با قاطعیت گفت که کودک 3 ساله نه تنها هیچ کار بد و ناشایستی انجام نداده است، بلکه او به مرحله ای از رشد خود رسیده است و یک موضوع جدید را درک کرده است و ما باید از این بابت خوش حال باشیم. به عبارت دیگر اگر کودک تا 6 سالگی هیچ پرسشی درباره این موضوع ها از شما نکرد جای تعجب و حتی نگرانی دارد.

کودک به همین ترتیب در 4 سالگی و 5 سالگی وقتی با جنسیت خود آشنا می شود، سعی در اطمینان یافتن از شناخت خود دارد. او میخواهد بفهمد چه تفاوتی با مادر خود دارد، چه تفاوتی با پدر خود دارد و یا چه شباهتی با آن ها و خواهر و برادرهای خود دارد.
کودکان دختر از این واهمه دارند که عضو جنسی شان را از دست داده اند و یا هنوز کامل نشده است و یا پسرها ممکن است ترس از دست دادن آن را داشته باشند. همه این مسایل را باید با کودک در میان گذاشت و او را از ترس و اضطراب دور کرد.

گاهی ممکن است کودک فقط درباره این عضو خود از شما سوال کند. در این صورت می توانید مطمین باشید پرسش کودک هیچ ربطی به مسایل جنسی ندارد. همانطور که گفته شد این پرسش درست مانند این است که کف پایش را به شما نشان بدهد و بپرسد این چیست؟

در این حالت بهترین کار این است که عضو فوق را به عنوان اندام دفع ادرار یا مدفوع معرفی کنید. یعنی دستگاهی که کودک می تواند از طریق آن مواد سمی را از بدن خود دفع کند. شما میتوانید عمل دفع را برای او توضیح دهید و حتی به بهداشت آن نیز بپردازید.

از کتاب "از تجربه های کار با کودکان"
ادامه دارد...



نظرات خوانندگان
تا کنون هیچ نظری درباره این مطلب ثبت نشده است
نظر جدید
نام*
ایمیل
نظر*

متن تصویر*
بازگشت به صفحه قبل...